به زمانی که خود درنرسيده‌بودــ

چنين زاده‌شدم در بيشه‌یِ جانوران و سنگ،
 

تپيدن آغازکرد.

نخستين سفرم بازآمدن بود از چشم‌اندازهایِ اميدفرسایِ ماسه و خار
بی‌آن که با نخستين قدم‌هایِ ناآزموده‌یِ نوپايی‌یِ خويش به راهی دور رفته‌باشم.

نخستين سفرم
بازآمدن بود.

دريافتم که بشارتی نيست
چرا که سرابی در ميانه بود.

از شرمِ ناتوانی